De punctie: een rotonderdeel van een toch al rottige behandeling

Onlangs las ik bij iemand op de blog dat zij een punctie moest ondergaan. Als ik het woord “punctie” nog maar hoor, dan krijg ik al de kriebels. Wat vond ik dat een vreselijk onderdeel van het IVF / ICSI traject. Waarom moet ik dit gewoon ondergaan? Met alle pijnstillers die er tegenwoordig zijn, waarom kan dit niet makkelijk gemaakt worden?

Het eerste wat ik lees op de website van Freya (de vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen) is dat het wel degelijk mogelijk is om een punctie onder narcose te laten uitvoeren. Zelfs in het ziekenhuis waar wij onder behandeling waren! Nou zeg, waarom heb ik de punctie dan gewoon moeten ondergaan? De tweede ronde kreeg ik roesje in de vorm van een tabletje Dormicum. Dat heeft me jammer genoeg echt niet geholpen. Het voelde nog steeds hetzelfde als de eerste keer: klote.

Wat is een punctie?

Als je in het IVF- of ICSI-traject zit en de eicellen zijn, na het spuiten van hormonen, voldoende gerijpt, dan moeten ze net voor de eisprong uit je lichaam gehaald worden. Dat doen ze door middel van de punctie. De eicelblaasjes (follikels) worden door middel van een grote naald aangeprikt, waarna deze worden leeggezogen en de eicel zelf eruit wordt geslurpt. Het aanprikken is pijnlijk. Voor iedereen die normaal zwanger is geworden en dus niet weet hoe het voelt: net als een bevalling! Nou, niet helemaal natuurlijk, maar het is zo’n pijn die je niet uit kan leggen. Je ligt er heel onnatuurlijk bij en vanuit de baarmoeder dóór je eileiders heen prikken met een hele grote naald, dat klinkt al niet goed, dus kan jij vast wel raden hoe het voelt ook.

Ik had het “geluk” dat er bij mij maar 6 follikels waren gerijpt, waardoor het aanprikken niet al te lang hoefde te duren. Mijn pech was dan weer wel dat de follikels in mijn rechtereierstok niet bepaald mee wilden werken en steeds wegsprongen als het ware. De verpleegkundige duwde op mijn buik om tegendruk te geven en ze zo richting de naald te duwen. En die arts maar prikken aan de binnenkant. Auw… Net toen ik had gezegd dat ik het niet veel langer meer ging volhouden, lukte het ineens en was de ingreep gelijk ook ten einde.

Waarom niet onder narcose?

Ik heb heel veel verhalen gelezen van vrouwen die de punctie ondergingen en er geen goed woord voor over hadden. Het is ook echt een rottige behandeling. Waarom niet gewoon onder algehele narcose, zou je zeggen? Volgens mijn arts destijds werd dat af en toe alleen op medische indicatie gedaan. Het is ook niet zomaar even geregeld. Er komt heel wat bij kijken om de patiënt onder narcose te brengen en dat kost geld. En uiteraard brengt de narcose risico’s met zich mee. Als je arts je fit genoeg acht en geen complicaties voorziet, wordt de punctie (bij ons in het ziekenhuis tenminste) gewoon “zo” gedaan.

Er zijn overigens wel ziekenhuizen die je een narcose of narcose-light geven, om het zo maar even te noemen. Bijvoorbeeld door je een morfine-achtige pijnstilling te geven door middel van een infuus. Je bent dan niet helemaal onder, maar je bent wel wat verdoofd. Zie je erg tegen de punctie op, laat je dan eens informeren door verschillende ziekenhuizen (en check uiteraard je zorgverzekering). Bij ons was het helaas niet mogelijk en moest ik het gewoon ondergaan. Ik moet wel zeggen, het was zwaar klote, maar zodra het voorbij is, ben je de pijn toch ook wel weer snel vergeten. Dus toch wel een beetje zoals bij een bevalling!

Hart onder de riem

Zwanger moeten worden door middel van IVF of ICSI is al niet leuk en dan heb je ook nog te maken met dit soort rottige onderdelen. En als de hele poging mislukt, is het zelfs allemaal voor niets geweest ook. Ik kan het niet mooier maken dan het is. Je moet er doorheen, je hebt er mee te dealen. Doe leuke dingen, verwen jezelf en zoek steun bij je partner, familie en vrienden (als je het met hen deelt natuurlijk). Van mij krijg je ook een dikke, dikke knuffel. Ik heb het zelf twee keer moeten meemaken, ik weet hoe het voelt, it sucks. Succes en sterkte als je ermee te maken hebt! Dikke duimen draaien dat het allemaal niet voor niets is.

Hoe ging de punctie bij jou? Had jij wel de mogelijkheid om voor pijnbestrijding of narcose te kiezen? Ik hoor graag jullie ervaringen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *